Leżą na dnie bieliźniarek i kufrów, wiszą w szafach na strychu, przechowywane tak długo, jak długo ktoś pamięta historię ludzi, którzy je wykonali, przywieźli ze sobą w trudnych powojennych latach na Ziemie Zachodnie, używali ich. Kiedy pamięć zanika, stają się bezużyteczne.
Stare tkaniny: kilimy, obrusy, ręczniki, koszule, zwoje lnianego samodziału pracowicie utkanego jeszcze tam, na Białorusi, na Podolu, Wołyniu, w centralnej Polsce.
Ile historii ze sobą niosą. Wspomnienia babć, mam, które je tkały, szyły, haftowały. Wspomnienia trwającej miesiącami drogi, kiedy trzeba było zabrać najcenniejszy dobytek i uciekać, szukać nowego miejsca do życia. Wspomnienia drogich ludzi, którzy je nosili. Dawno zapomnianych rodzinnych wigilii przy stole nakrytym haftowanym obrusem; nieistniejących wnętrz, które ozdabiały odświętne kapy i narzuty.
Chcemy przywołać te historie. A także piękno dawnego rzemiosła, kunszt tkaczek, hafciarek, koronczarek, krawcowych. Pokazać piękno i wartość tych przedmiotów, zachęcić do wspomnień, skłonić do poszukania podobnych tkanin w naszych domach, a przede wszystkim – do rozmowy, do wspomnień, do zadania pytań tym, którzy jeszcze pamiętają.
I dlatego Lubomierskie Centrum Kultury we współpracy ze Stowarzyszenie Maternus tworzy w Muzeum Kargula i Pawlaka w Lubomierzu wystawę „Rodzinne historie zapisane w tkaninach”. Zapraszamy na uroczysty wernisaż w niedzielę 14 czerwca 2026 o godzinie 16.00. Wystawa będzie czynna do 13 września 2026.
